Column: Eenzaam op de boerderij

“Het wordt me allemaal te veel. Ik sta overal alleen voor”. Tegenover me zit een sterk ogende man van begin vijftig. Zijn kinderen hebben te kennen gegeven het varkensbedrijf niet over te willen nemen. Niet dat ze geen interesse hebben in de varkenshouderij en over ondernemerschap beschikken ze ook wel. Ze willen echter niet in een sector werken, die onder het vergrootglas van de maatschappij ligt en ook nog eens bedreigd wordt door radicale groeperingen.

Lees verder »

Column: Van onmacht naar respect op het boerenerf

Aan de keukentafel van het moderne melkveebedrijf begint vader te vertellen: “Nu heb ik alles zo goed geregeld, op tijd het bedrijf over gedragen, op tijd verhuisd naar het dorp, maar van binnen ga ik kapot. Ik had niet gedacht dat het zo moeilijk zou zijn om los te laten. Ik ben bang dat hij me niets meer vertelt, dat ik niet meer weet wat hier gebeurt. Hij maakt keuzes zonder dat ik het weet, ik durf er niet eens meer naar te vragen, hij reageert dan zo boos, dat ik maar niets meer zeg.”

Lees verder »

Column: De boer, hou jij ze dom, dan hou ik ze arm!

Telkens weer staat er een groep mensen op, die de boer wil pamperen en betuttelen. Een groep die soms vergeet dat we in 2019 leven en niet meer in 1971, in de tijd van “Hanna van Hendrik”. Een groep die het netwerk rondom de boer wil “opleiden” om toch vooral de signalen op te vangen, die er toe leiden dat de arme boer zichzelf verhangt. Het doet me telkens weer denken aan het oude complot tussen de kerk en de adel: “Hou jij ze dom, dan hou ik ze arm”.

Lees verder »

Column: Van harmonie naar verstoorde familiebanden

Pa werd 65 en wilde graag op tijd de boerderij in zijn geheel overdragen aan de opvolger. Zelf had hij destijds ruzie gehad met zijn zussen over de waarde van de woning van opa en oma. Dat wilde hij nu voorkomen, dus in goed overleg met de kinderen werd er een overnamesom bepaald voor de boerderij. De andere kinderen kregen ieder een mooi bedrag mee en daarmee was er schoon schip gemaakt.

Lees verder »

Column: Hoe liefde zich vertaalt in een wurgconstructie

Het had zo mooi kunnen zijn. Een mooi en levensvatbaar melkveebedrijf met opvolger. Vader en zoon hebben de taken goed verdeeld. Vader melkt ’s ochtends en verzorgt het jongvee. Zoon melkt ’s avonds en verzorgt het melkvee. Vader onderhoudt de contacten met het netwerk en zoon onderhoudt de machines en het land. Maar, zo strak de scheiding van de werkzaamheden is, zo strak is ook de scheiding in de communicatie. Het bestaat uit compleet negeren van elkaar en als dat niet lukt staan ze elkaar letterlijk naar het leven.

Lees verder »